Boże. czy Wy ludzie naprawde jesteście tak prości? Jakie to by było konkretne zakończenie? Żyli długo i szczęśliwie? Piękny, momentami metafizyczny film z ciekawą dysputą egzystencjalną i symboliką. Rozśmiesza mnie również opinia poniżej, (ynudo) która za wszelką cenę w dziele filmowym musi doszukiwać się praw fizyki i prawdopodobieństwa rządzących światem realnym. Z takim podejściem nie należy oglądać nawet świata wg. Kiepskich, a co dopiero tego obrazu. Szczerze polecam wrażliwym.

Weles, trochę cię posrało.Przyznaj rację, że tak. To wtedy będziesz autentyczny w swojej wypowiedzi. A, dopóki tego nie zrobisz, to jedynie możesz zciapać sobie swoją gruchę jak potrafisz sam sobie to zrobić. Weles - w a l się, palancie!!!!

Tym tekstem sama pokazujesz, że nie powinnas gościć na Iplex tylko co najwyżej na redtube. Tam są filmy z akcją którą zrozumiesz i finałem, który cię na 100% usatysfakcjonuje ;) nara - szkoda na ciebie mojego profesjonalnego czasu

Weles, sądzę, że nie wyczuwasz drobnej różnicy między dobrym filmem poetyckim (metafizycznym), w którym brak zgodności z rzeczywistością nie przeszkadza, a kiepski filmem pretendującym do miana metafizycznego, w którym brak zgodności z rzeczywistością po prostu razi, bo tej metafizyki w nim tyle co kot napłakał. Omawiany przez nas film sprawia wrażenie, jakby został nakręcony w oparciu o podręcznik: "Weekendowy kurs reżyserii kina poetyckiego". Są tutaj ważne elementy takiego kina: piękne krajobrazy, introwertyk z problemem, dziwak na motorku i piękne kobieta uganiająca się bez powodu za protagonistą. Czegóż chcieć więcej? Ano dobrego smaku i autentyczności, czego w tym filmie ewidentnie zabrakło. Sądzę, że Ci którzy chwalą ten film, zawdzięczają to własnej wyobraźni, która dodała temu filmowi blasku, którego mu obiektywnie rzecz biorąc (na tyle na ile ocena sztuki filmowej może taką być, a z pewnością w jakimś stopniu może) brak. Pozdrawiam!